سیدمحمد رستگاری، مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان یزد در یادداشتی نوشت: وقتی از کوچه‌های کاهگلی عبور می‌کنیم و به تالارهای آیینه‌کاری در بناهای شاخصی چون «خانه لاری‌ها» یا دیگر خانه‌های تاریخی یزد قدم می‌گذاریم، تلالوی این هنر خود را نشان می‌دهد. این گذار از سادگی خشت در نما به درخشش آیینه در تالار، بیانگر احترام به حریم داخلی و آرامش ساکنان است. در معماری درون‌گرای یزد، آیینه نقش کلیدی در تعدیل فضا ایفا می‌کند. در اتاق‌هایی که به دلیل ضرورت‌های اقلیمی، دسترسی به نور مستقیم خورشید در آن‌ها محدود بود، معمار یزدی با بهره‌گیری از ظرافت آیینه‌کاری، فضا را گشوده‌تر و زنده‌تر جلوه می‌داد. او با بازتاب‌های مکرر، نوری را که از لای پنجره‌های ارسی یا نورگیرهای سقفی وارد می‌شد، در تمام فضا تکثیر می‌کرد. این همان سادگیِ هوشمندانه‌ای بود؛ هنری که اجازه می‌داد حتی در فضاهای بسته، حس حضور در مکانی وسیع و روشن به انسان القا شود.

کاربافی در استان یزد، پیشینه‌ای عمیق و ریشه‌دار دارد؛ پیشینه‌ای که حاصل سازگاری هوشمندانه انسان با اقلیم کویری، نیازهای معیشتی و ذوق هنری مردمان این دیار است.