مزار باغ حاجبی

این باغ که درنزدیکی مصلی عتیق قرار داردکه  توسط حاجب عزالدین لنگر بن وردانروز (اتابکان یزد) با کوشکی در وسط آن ساخته شد . چون اتابک « یوسف شاه یسودر» در آن باغ کشته شد ،آن باغ کم کم از رونق افتاد. تا در زمان بنی مظفر (شاه حسین بن مظفر برادر شاه یحیی ) آن را آبادکرد بعد از اونیز دخترش ملکه کبری خواند سلطان آنرا در سال ۸۱۴ هجری وقف اموات نمود .

ومردم هریک قطعه ای زمین برداشتند وخطیره ساختند از جمله مهتر علی شاه فراش ومرتضی اعظم سیدجلال الدین جعفر وغیره .

این مزار در قرن نهم هجری بسیاری از عرفا وبزرگان را درخود جای داده است که از جمله می توان به بابا مجد الدین (از عرفانی بود که بیشتر بردر مسجد پیرحسین دراهرستان می نشست و به ذکر می پرداخت ودر سال ۸۱۸ هجری وفات یافت) و امیر جنید مجذوب( امیر جنید و برادرش از امراء «برلاس» بودند که بنابرخطائی که برادرامیر جنید انجام داده بود امیر اسکندر حکم داد که او را زنده پوست کنند، امیر جنید حاضر به این کار ابتدا راضی داشت ولی قبل از انجام آن حالش متغیر شده وترک ایالت وولایت نموده و به کوه و بیابان روی آورد . بعداز فوتش شمس الدین محمد میرک فرزند امیر جلال الدین چقماق برجسد او  نماز خواند . واورا درکنار قبر بابامجد الدین به خاک سپردند) و ضیاءالدین مجذوب اشاره نمود. بعداز دفن ضیاءالدین مجذوب ، مهتر علیشاه فراش امیر جلال الدین چقماق « پنجره گردایشان بکشید و صومعه بربالین ایشان سازکرد» و دریک طرف دیگر این مزار حظیره ای با چاه آب ، سردابه و آب انبار برای خود ساخت و پدرش فخر الدین مبارکشاه را از کرمان به آنجا آورد ودرآن سردابه دفن نمود. دریک طرف دیگر حظیره ،مقبره مرتضی اعظم سیدقطب الدین حیدر شیرازی (از بزرگان سادات واولیا مستوفی ۸۱۳ هجری ) دراین مزار مدفونند.