در حالی که نقشه جغرافیایی ایران در سیطره سرمای بهمن‌ماه، جامه‌ای سپید به تن کرده، قلب تپنده کویر مرکزی ایران، حکایت دیگری دارد. یزد، نخستین شهر خشت خام جهان، در این روزها نه یک مقصد، که یک «پناهگاه» است؛ جایی که معماری نبوغ‌آمیز نیاکان ما، زمستان را به زانو درآورده و گرمای خورشید را در میان دیوارهای کاهگلی به ارث گذاشته است. اما چه رازی در بافت جهانی یزد نهفته که آن را به مطلوب‌ترین روایت گردشگری در قلب سرما بدل می‌کند؟