هنر کاشی دستاوردی از روزگار کهن

صنعت کاشی سازی یکی از صنایع دستی محسوب می شود که  به طرز زیبایی به ویژه در بناهای تاریخی به کار برده شده است و مقصود از آن ساخت کاشی های زیبا و گوناگون سنتی و کاربرد آنها در معماری بناها است،  این صنعت در دوره صفویه به بالاترین درجه اعتبار رسید. زیرا در این دوره بیشتر از دوره های دیگر سطح خارجی عمارات و ابنیه را با کاشی مزین می کردند. در دوره هخامنشی نیز تزیین عمارات با کاشی معمول بوده و نیز در ابنیه شوش به کار رفته است.
کاشی های معروف به هفت رنگ در ابنیه زمان صفویه زیبائی بسزایی دارد و تا امروز طرح و رنگ آمیزی و ترکیبات رنگ های آن نظیر ندارد. نقش ها و گل بته هائی که در گنبد و هلال های آن ابنیه روی کاشی طرح شده ، خود صنعت مهمی بوده و کار آسانی نیست .

کاشی سازی یکی از صنایع دست ساز استان است که هنرمندان این شهر از ترکیب خطوط و اشکال تزئینی به رنگهای فیروزه ای، لاجوردی، سفید، زرد، مشکی و قرمز که به دو شکل مسطح و برجسته است ، طرحهای تزئینی زیبایی را به وجود می آورند که همگی از هنر و صنایع اسلامی سرچشمه می گیرد.

در یزد کاشی از موادی چون خاک رس، سنگ سیلیس، شیشه و سرب و … تشکیل شده است و با توجه به مذهبی بودن شهر یزد و وجود مساجد و زیارتگاههای مختلف در این شهر و احترام و قداستی که این مکانها در بین مردم دارند، راهکارهای زیادی برای زیبایی بخشیدن به مناره ها و گنبدهای آنها اندیشیده شده است که یکی از آنها استفاده از همین « هنر کاشیکاری» است و در واقع با هنر دست کاشیسازان و کاشیکاران متبحر یزدی، کاشی های متنوع و رنگارنگ، گنبدها و مناره های این شهر را چشم نواز می سازد.

در یزد بیشتر کاشی های نره، کلک، شبکه، حاشیه، شش گوش، آلمه، جوک و هفت رنگ ساخته می شود که هرکدام در جا و مکانی خاص مورد استفاده قرار می گیرد. کاشی نره بیشتر جهت تزئین و نقش گنبد و گلدسته، کاشی کلک با ابعاد ۵×۵ یا ۴×۴ بیشتر در سقف و ستونها، کاشی هفت رنگ در قسمتهای در  ورودی و سردر مساجد و اماکن مقدسه و کاشی جوک بیشتر در محراب مساجد به کار برده می شود.

 این هنر همواره مورد توجه گردشگران و بازدیدکنندگان این استان بوده است و در این میان می توان از کاشیکاری های مسجد جامع، مناره های امیر چقماق و مسجد حظیره نام برد که با زیبایی منحصر به فرد خود چشم هر بیننده ای را  به خود خیره می سازند .