مزار قطب الاولیاالسلام

از جمله مزارهایی است که در قرن پنجم در قسمتی از محله فهادان نزدیک بقعه دوازده امام کنونی مدفن احمد بن مهریزد بوده است.  درتاریخ یزد در آنجا که از آثار شمس الدین محمد تازیکو سخن می رود اشارت مجملی هست که « مسجد چهل محراب را انشاء کرد خانقاه وعمارتی عالی بساخت وچهاردانگ ازقریه هنزا را وقف بر آن مسجد کرد ومصلی وعیدگاه مقابل شیخ الاسلام سعید جمال الاسلام محمد بن احمد بن مهریزد بن انوشیروان است وخانه های آن حدود که هنوز به نام شیخ الاسلامی معروف است « از کبار مشایخ بود وداخل پیران طبقات است وجداعلی او شبی حضرت رسالت را صلی الله علیه و آله درخواب دید و به دست او به  اسلام در آمد وترک امارت و ایالت بداد وطریق زهد و ورع گرفت واهل تجرید شد و ملبس به کسوت فقر شد و خدای تعالی او را فرزندان صالح داد وچون شیخ جمال الاسلام متولد شد از کودکی باز اثر ولایت ا ز جبین او پیدا بود ودایم به عبادت مشغول . شبی حضرت رسالت را در خواب دید که گیسوی مبارک بر دست او نهاد و آب دهن در دهن اوکرد. چون بیدار شد یک تار مو در دستش مانده بود از ان پس تمامی قر آن را حفظ شده بود وجمیع علوم او را کشف گشته بود وبا علما و دانشمندان مباحثه می نمود و با امام الحرمین وراغلب اصفهانی ماحثات نمود .

از نسل او بسیار فاضلان دردین محمدی پیدا شدند مثل مولانای اعظم سعید غیاث الدین علی منشی که از فضلا ی عصر بود ومولانا شهاب الدین محمد که سر آ مد زمان خود بودند در انشاء وتواریخ وفقه نیکو ، بنابراین نزد سلاطین بنی مظفر بغایت معرز ومکرم بود ودرسال ۷۸۴ هجری عمارت مزار مقدس جد بزرگوارش را که در مقابل مصلی کبوتر خان بود ، ساخت چهار صفه عالی و طنبی بزرگ که مدفن شیخ الاسلام است و پنجره های آهنین بر طریق گشوده و نهر آب صواب در میان مدرسه جاری کرده وساباط رفیع منقش بر درگاه ساخته و خان [ کاروانسرای ] ابرقو هیان مشهور را جهت مزار نزدیک آن ساباط ساخت ووقف نمود .

برکتابه درگاه تاریخ نوشته واین عمارت در سال اربع و ثمانین وسبعائه [ ۷۸۴ هجری ] تمام شد .

و مولانای اعظم معین الدین مجال الاسلام محتسب از فرزندان او بود وشعری نیکو داشت وامور احتساب نیز سالها تعلق به بدو داشت . وفات شیخ الاسلام اعظم سعید در سال ثمانین واربعائه [ ۴۸۰] بود »