موقعیت :                                

محله ای کوچک در مجاورت محله شاه طهماسب میباشد که از جهات شمال به محله لرد کیوان ، از جنوب به خیابان قیام ، از شرق به محله لب خندق ، وار غرب به محله شاه طهماسب محدود میشود .

             وجه تسمیه :

چنانچه از نام این محله برمی آید محله مذکور ماٌخوذاز "سرپل" می باشد که در عهد آل مظفر در خارج از حصار شهر یزد قرار ذاشته است .

سیر تحول :

ازنوشته های مورخان محلی یزد چنین برمی آید که محله سرپلک در اواخر قرن هفتم هجری شکل گرفته است .

عناصر شاخص تاریخی :

 آثار تاریخی این محله عبارتند از :

۱-حسینیه حاج یوسف

۲-آب انبار سرپلک

۳- مسجد سرپلک

۴- حسینیه سرپلک

۵- بازارچه سرپلک

اطلاعات منابع مدون :

این محله از محلات قدیمی شهر یزد است ،نامش مکرااًدر تواریخ یزد دیده می شود.در قرن هشتم هجری از محلات خارج شهر ونزدیک به دروازه قطریان بود.در جامع الخیرات استطرادأاز آن به عنوان «سرپل »یاد شده است.یکی ازبرجسته ترین آثار بجای مانده از محله سر پلک مسجد سر پلک است . بنا به نوشته جعفری ،سر پلک در خارج شهر یزد قرار داشت و بناهای مشهوری همچون مدرسه ضیائیه و مدرسه قطبیه در آن قرار داشت.

بنا به نوشته احمد کاتب مدرسه ضیائیه مشهور به ضیائیه داویان که توسط خواجه ضیاءالدین محمد داویان احداث گردید . همچنین قسمتهایی از بقعه خواجه ضیاء الدین محمد نیز باقی مانده است که به استناد منابع تاریخی این مکان مزار فرزندان بنی نمیم ( که خود نیز در فهرج مدفون است ) و بسیاری از رجال ، از جمله فخر الدین احمد نائینی ( ۸۴۹ هجری ) می باشد . ومدرسه قطبیه توسط خواجه علی قاسمان مسجدی در سر پلوک ساخته وطبنی جهت مقبره خود دایر نمود. از نوشته های مورخان محلی یزد چنین استنباط می شود که محله سر پلوک در اواخر قرن هفتم هجری شکل گرفته است .