عملیات مرمت و بازسازی یکی از نمادهای باستانی و تاریخی شهرستان میبد، یعنی چاپارخانه، با ورود به فازهای جدید و تخصصی خود ادامه یافت. این پروژه که با هدف صیانت از بافت معماری اصیل منطقه و جلوگیری از فرسایش تدریجی عناصر بنا در حال اجراست، اکنون با تمرکز بر بازسازی اندودها و لایه‌های حفاظتی، گام مهم دیگری را در مسیر احیا برداشته است.
به گزارش خبرنگار روابط عمومی اداره‌کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان یزد،چاپارخانه میبد، نه‌تنها یک بنای تاریخی، بلکه شاهدی بر سیستم‌های ارتباطی و لجستیکی دوران گذشته است. این بنا که در گذشته نقش ایستگاه‌های میان راهی و محل استراحت و تبادل پیام‌ها را ایفا می‌کرده، با معماری منحصربه‌فرد خود، نمادی از هویت و تمدن شهر میبد به شمار می‌رود. اهمیت این بنا، علاوه بر ارزش‌های باستان‌شناختی، در پیوند عمیق آن با سبک زندگی و ساختار اجتماعی گذشته منطقه نهفته است.
تیم مرمت با بهره‌گیری از دانش متخصصان و استفاده از مصالح سنتی، اکنون بر روی بازگرداندن سلامتِ لایه‌های سطحی و حفاظتی بنا تمرکز کرده است. فرآیند جاری مرمت شامل مراحل زیر است:
۱. تراشیدن اندودهای فرسوده:
نخستین گام در این مرحله، تراشیدن اندودهای فرسوده و آسیب‌دیده از روی بدنه بنا است. این عملیات با دقت بسیار بالا و بدون آسیب رساندن به بافت اصلی خشت و گل انجام می‌شود تا لایه‌های ناپایدار و عوامل تخریب‌گر که بر اثر گذشت زمان ایجاد شده‌اند، حذف شوند.
۲. احیای نمای اصلی با اندود سیم‌گل:
در راستای بازگرداندن زیبایی و استحکام به بخش‌های اصلی، عملیات اندود سیم‌گل بر روی دیوار ورودی بنا آغاز شده است. استفاده از سیم‌گل به دلیل مقاومت مناسب و ایجاد ظاهری یکدست و اصیل، یکی از بهترین گزینه‌ها برای احیای بخش‌های شاخص ورودی ساختمان است.
۳. ترمیم جزئیات تزئینی و حصار:
یکی از حساس‌ترین بخش‌های این مرحله، اندود گچ بر روی کنگره‌های حصار بنا است. کنگره‌ها از عناصر تزئینی و مهم معماری سنتی هستند که در اثر عوامل جوی دچار فرسایش شده‌اند. بازسازی این بخش‌ها با استفاده از گچ، دقت و ظرافت خاصی را می‌طلبد تا ابهت بصری حصار و کنگره‌ها بازگردد.
۴. ایجاد لایه محافظتی نهایی با کاه‌گل:
در نهایت، برای صیانت از بدنه بنا در برابر رطوبت و عوامل جوی، عملیات اندود کاه‌گل بر روی جان‌پناه‌ها در حال اجراست. کاه‌گل به‌عنوان یک پوشش سنتی و تنفس‌پذیر، بهترین محافظ برای بخش‌های جانبی و جان‌پناه‌های بنا محسوب می‌شود و طول عمر سازه را به شکل چشمگیری افزایش می‌دهد.
این پروژه که با نظارت دقیق کارشناسان میراث فرهنگی در حال پیشرفت است، انتظار می‌رود علاوه بر حفظ سلامت سازه‌ای چاپارخانه، این اثر تاریخی را برای نسل‌های آینده و علاقه‌مندان به تاریخ و معماری، به شکلی درخشان حفظ کند.
انتهای پیام/
