ظریف کاری نقره با استفاده از هنر ملیله

« ملیله سازی»  از جمله ظریف ترین رشته های فلزکاری و یکی از برجسته ترین صنایع دستی ایران است. هنر ملیله کاری ، محصول کار با طلا ، نقره و مس است که به صورت مفتولهای باریک درآمده و با صرف وقت و دقت فوق العاده و مهارت و هنرمندی ملیله کار ، بر شی یا محصول مورد نظر و با بهره گیری از نگاره های سنتی و طرحهای اسلیمی به هم پیوند داده می شوند.ملیله کاری  در واقع  ظریف کاری نقره  با استفاده از مفتول ها و نوارهای نقره و با بکارگیری ذوق هنری به شیوه منظم و اسلیمی وار و در انواع مختلف زینتی همچون سنجاق گل سینه، گردنبند، انگشتر، و انواع مختلف تزئینی همچون پایه استکان، سینی و … ساخته می شود که قدمت آن به ۲۰۰ سال قبل از میلاد می رسد.قدیمی ترین ملیله ایران به روایت اکثر محققان مربوط به سالهای ۳۳۰ تا  ۵۵۰ ق.م. (دوره هخامنشی) است. متأسفانه به دلیل آن که اکثر اشیاء ملیله به منظور استفاده مجدد ذوب شده اند, نمونه های زیادی در دسترس نیست و تنها از دوره قاجاریه مقداری سرقلیان, گیره استکان و سینی در اندازه های مختلف در کشور ایران باقی مانده است. نقوش رایج در ملیله کاری عبارتند از: دندانه, تابیده, جقه,  بته ترمه, ریزه جقه, برگ فرنگ, برگ, غنچه, پیچ, پیچک, سه چشمه و یک چشمه  می باشد.تولیدات ملیله شامل گیره ، شربت خوری, گلاب پاش, قاب عکس, بشقاب, شکلات خوری, شیرینی خوری, زنجیر ، گل سینه و گوشواره است. از آنجا که این هنر شاخه ای از فلزکاری است ، می توان مسیر حرکت آن را در بطن فلزکاری منطقه جست و جو کرد . ابزار کار ملیله کاری شبیه ابزار و ادوات زرگری است  و برای تهیه و ساخت آثار ملیله ، ابتدا باید نوار ملیله را که از جنس طلا و نقره یا مس تهیه  می شود با عبور شمش یا مفتول نقره و مس از دستگاه نورد حدیده ، مفتول مورد نظر به دست آورد . بعد از آماده شدن نوار ملیله ، نوبت به ساخت ملیله می رسد .