معاون میراثفرهنگی ادارهکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان یزد گفت: درخت چنار کهنسال روستای طزرجان، ژئوسایت پنج انگشت ابرکوه و غار بونگاه شهرستان میبد در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسید.
بهگزارش روابطعمومی ادارهکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان یزد، عبدالمجید شاکری ضمن اعلام این خبر اظهار کرد: با توجه به ویژگیها و ارزشمندی این سه اثر طبیعی، پروندههای ثبتی آنها تهیه و به وزارت میراثفرهنگی ارسال شد و که پس از تایید پرونده در جلسه کمیته تخصصی ثبت میراث طبیعی، این سه اثر طبیعی در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسید.
معاون میراثفرهنگی ادارهکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان یزد در مورد درخت چنار روستای طزرجان گفت: این درخت در جوار مسجد جامع روستای طزرجان از روستاهای شهرستان تفت و در محل تقاطع چند کوچه و یکی از محورهای پر رفتوآمد این روستا قرار گرفته است.
او ادامه داد: با توجه به قطر تنه این درخت و نرخ رشد درختان چنار در این اقلیم، سن این درخت ۴۸۰ تا ۵۲۰ سال برآورد شده است.
شاکری توضیح داد: این درخت تک پایه بوده و بخشی از تنه اصلی درخت خشک شده، دارای ۴ شاخه فرعی است و ارتفاع آن حدود ۱۴ متر است. تاج اصلی درخت کاملاً سالم و شاخههای اصلی بریدهشده است و در حال حاضر شاخههای کنونی همگی جوان هستند. ولی تنه آن در اثر سن زیاد پوک شده که منجر به خالی شدن آن شده است.
معاون میراث فرهنگی یزد در خصوص ژئوسایت پنج انگشت ابرکوه بهعنوان دیگر اثر طبیعی تازه ثبت شده گفت: این منطقه به سبب وجود کوهی که فرم آن تداعیکننده انگشتان دست است، به این نام اشتهار دارد. این کوه در حاشیه جنوبی پهنهی کویر ابرکوه که کفه نمک ابرکوه نیز بخشی از آن است واقع شده است.
به گفته او این منطقه یکی از زیستگاههای حیات وحش این شهرستان است و گونههای مختلفی چون گورخر ایرانی در منطقه زیست میکنند. علاوه بر آن گونههای مختلفی از پرندگان، گربه سانان و سایر پستانداران در این منطقه مشاهده میشود.
شاکری اضافه کرد: در اطراف این منطقه یکی از مناطقی است که به سبب وجود شرایط مساعد دما و فشار، فسیلهای زیادی از جانوران و گیاهان دریایی مربوط به ۲ تا ۵ میلیون سال پیش، در آن شکلگرفته و برخی از آنها تابهحال سالم و به شکل کامل باقیمانده که فسیل شاخص محسوب شده و جهت مطالعات زمینشناسی، زیستشناسی، دیری دیرین شناسی و … کاربرد زیادی دارد.
او در مورد غار گور بونگاه میبد نیز گفت: این اثر در فاصله ۱۱ کیلومتری غرب محدوده منطقه شکار ممنوع مروَر میبد واقع شده و با توجه به مطالعات صورت گرفته و بررسی نقشههای زمینشناسی این منطقه مربوط به پرکامبرین تا کرتاسه و گسل های ایجادشده در همین دوره بوده، شکلگیری این اثر عموماً مربوط به دوران چهارم زمینشناسی است.
معاون میراثفرهنگی ادارهکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان یزد گفت: دهانه این غار دایرهای با قطر تقریبی ۹ متر است که به چاه ورودی غار را تشکیل میدهد. این چاه طولی حدوداً ۱۵ متر داشته و با شیب بیش از ۵۰ درصد به تالار اصلی غار منتهی میشود.
به گفته شاکری تالار اصلی غار، فضایی مستطیل شکل به ابعاد متوسط ۱۸*۳۵ متر است. این تالار تقریباً یک تکه بوده و در جایجای آن سقف، جدارهها و کف پوشیده از انواع غار نهشتهها چون استالاگمیتهای غولپیکر، فلواستونها، گلکلمی، استلاکتیکهای کوچک و بزرگ، دراپری (پردههای سنگی) و …است.
او تصریح کرد: در این غار آب وجود ندارد ولی قطرات آبی که با وجود خشکسالیهای پیاپی و خشکی منطقه، در پیکر استالاگمیت ها دیده میشود نشان از زنده بوده و نفس کشیدن این پدیده زیبا و شگرف است.
معاون میراثفرهنگی ادارهکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان یزد اظهار کرد: این سه اثر طبیعی به دلیل داشتن ویژگیهای زیبایی مناظر، بکر بودن و اهمیت به لحاظ گردشگری و زیستمحیطی و ضرورت حفاظت و نگهداری از آنها، به تازگی در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.
انتهای پیام/
