ترنمِ خشت در میعادگاهِ ماه و خورشید؛ یزد، روایتگرِ بلوغِ میراث و بندگی در بهارِ ۱۴۰۵

بنامِ یزدانِ پاک

نوروزِ خجسته، این کهن‌روایتِ نو شدن، بار دیگر از کوچه‌های آشتی و از لابلای خشت‌های صبورِ یزد سر برآورده است؛ اما امسال، این ضیافتِ باستانی با شمیمِ مستانه عید فطر و شکوهِ بندگی گره خورده تا «بهارِ طبیعت» و «بهارِ جان» در کنار هم، نجوای پایداری و سربلندی سر دهند.

یزد، این نگینِ کویر و شهرِ جهانی، همواره در طول تاریخ، نمادِ «صبر» و «ایستادگی» بوده است. معماری ما، قنات‌های ما و بادگیرهای نجیبِ ما، همگی گواهی می‌دهند که این ملت، تلاطم‌ها را با تدبیر و سختی‌ها را با امید پشت سر گذاشته است. امروز نیز در آغاز سال ۱۴۰۵، اگرچه غبارِ برخی ملالت‌ها و جنگ تحمیلی بر چهره زمانه نشسته، اما ریه های تاریخِ ما از عطرِ ایثارهای بزرگ ، ریشه‌های عمیقِ فرهنگی و استقامت مثال زدنی پر است.

نوروزِ امسال، پیامی فراتر از گردشِ سال دارد؛ این یک فراخوان برای بازگشت به «خویشتنِ اصیل» است. ما در میراث‌فرهنگی بر این باوریم که صیانت از یک بنای قدیمی، صیانت از یک «امیدِ دیرینه» است و امروز، ایرانِ عزیز بیش از هر زمان، به این نگاهِ امیدوارانه و هویت‌بخش نیاز دارد.

اینجانب، تقارنِ مبارکِ نوروز و عید سعید فطر را به محضر تمامی هموطنان برومند، میهمانانِ عزیزِ شهرِ جهانی و همکارانِ سخت‌کوشم در عرصه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی تبریک عرض می‌نمایم. آرزو می‌کنم سالِ پیشِ‌رو، سالِ گشایش،پیروزی نهایی ایران اسلامی، رونقِ سفره‌ها و شکوفاییِ بی‌پایان برای صنعتِ گردشگری و میراثِ ماندگارِ این مرز و بوم باشد.

سایه حق مستدام و عیدتان مدام